Πάει όνειρο ήταν και ξυπνήσαμε.
Το ξαναέγραψα και στην κολητή μου σήμερα, ότι αυτό το συναίσθημα,
το ότι κάτι το οποίο φαντάζεσαι εδώ και 18 σχεδόν χρόνια γίνεται
πραγματικότητα εντελώς ξαφνικά, είναι πραγματικά σπάνιο και στην
τελική εντελώς αναντικατάστατο.. bette tha se..
Όταν έβλεπα τον αδερφό μου να τραγουδάει το Saouthampton Dock ή
να χτυπιέται με το Another brick to the wall, ένιωσα μια τέτοια ψυχική
ικανοποίηση και χαρά που δεν μπορώ να την περιγράψω με λόγια.
Ήμουν γυμνάσιο και ήταν δημοτικό όταν αρχίσαμε να τα ακούμε.
Αυτά τα album και αυτή η συναυλία θα μας συνοδεύουν για όλη μας
την ζωή.
Πραγματικά πέρα από την ποιότητα της μουσικής και του πολύ
ισορροπημένου θεάματος που παρακολούθησα (μαζί με άλλους
30K όπως μαθαίνω) πρέπει να ομολογήσω ότι στα μάτια μου το
συγκεκριμένο συγκρότημα με τον Waters στην σύνθεση του,
αποτελεί μια ομάδα από πολεμιστές. Πραγματικά αξιοθάυμαστος
ο τρόπος με τον οποίο ο Waters χθες επέλεξε να επικρίνει τον
χριστιανοδυτικό τρόπο επιβολής. Πραγματικά όταν όλοι οι άλλοι
θα λέγανε ότι πιο δυνατό και εμπορικό αυτός τα έγραψε όλα στα
απαυτά του και είπε και κομμάτια που πολύς κόσμος εκεί απλα δεν
τα ήξερε... Χάρηκα που θυμήθηκε τον Syd, πραγματικα το Set the
controls... αποτέλεσε ιδανικό ξεκίνημα.
Πραγματικά ενθουσιάστηκα με τραγιούδια όπως το Fletcher Memorial
και το Saouthampton Dock. Εντυπωσιάστηκα από τις προβολές στα
solo τραγούδια του που ήταν πολύ πρωτότυπες και συγκινητικές.
Και όταν έφτασε η ώρα του Dark side, ήταν λες και βλέπαμε ένα
συγκρότημα να παίζει ακριβώς τα κομμάτια στο στούντιο και όχι live.
Η κιθάρα ειδικά του μαλλιά :-) ήταν απίστευτη και με πολύ μεταλ
χρώμα που δεν χάλαγε τα κομμάτια καθόλου. Ίσα ίσα τους έδινε
περισσότερο δυναμισμό.
Εντάξει, όταν ξαναβγήκαν στην σκηνή, πραγματικά δεν ξέραμε τι
θα ακούγαμε. Πραγματικά ηλίθια απορία και της στιγμής.. υπάρχει
περίπτωση να γίνει συναυλία Waters \ Pink Floyd και να μην
παίξει το πιο αναγνωρίσιμο ίσως κομμάτι στον κόσμο; Δύσκολο....
Τι να άλλο να πω, όσοι λείπατε (πιστέψτε με δεν είσαστε πολλοί)
απλά χάσατε.
Για τον ίδιο τον Waters: τρομερή φόρμα. Όχι διαολεμένη φόρμα
σαν μερικούς μερικούς που δεν ξέρουμε αν θα έρθουν κιόλας :-)
-- ο νοών νοείτω.
Μου έκανε επίσης τρομερή εντύπωση ότι όσα κομμάτια τα τραγούδαγε
ο Gilmοur στα album απλά τα είπανε άλλοι. Αυτός είπε μόνο τα δικά
του. Πραγματικά μιλάμε για πολύ περήφανο άτομο. Η φωνή του,
λες και δεν πέρασε μέρα, ήταν σαν να άκουγα τα δισκάκια.
Για το terra vibe δεν θα μιλήσω πολύ. Απλά είναι ένα πολύ όμορφο
μέρος στο οποίο πρέπει να γίνονται μικρότερες συναυλίες.
Λοιπόν αυτά...
είχα σκοπό να το κάνω πιο πολεμικό το post αλλά θα
αράξω για σήμερα.
19.6.06
15.6.06
Ακαλωδίοτα!!!
Καλησπέρα φίλες και φίλοι,
για άλλη μια φορά ειμαστε στην εκπομπή μας,
Δυνατά και Ελληνικά... εεε συγνώμη αυτό είναι από την tv..
Τελικα έχω διαπιστώσει ότι μόνο όταν έχεις πολύ ελέυθερο χρόνο
στην διάθεσή σου μπορείς να κάθεσαι και να βλέπεις τέτοιου είδους
εκπομπές. Το ξέρω αυτό από τις μέρες μου στο στρατό. Κατά τις 3
το πολύ ήμουν στο σπίτι και αν δεν είχα κανονίσει για μπάνιο,
θα την έπεφτα για ύπνο, μετά θα ξυπνούσα, και αν δεν πήγαινα
για καφέ, θα καθόμουν να δω κανα Λιακόπουλο... τι ωραίες
εποχές. Ανέμελες.. όχι όπως τώρα..
Τι και αν έφτασα σπίτι κατα τις 9 και τέταρτο. Κάθησα, έφαγα
και μετά έστεισα τον πρώτο μου wireless router! Μαζί με τον
ρουτερακο, σετάκι δηλαδή, πήρα και ένα wireless usb adapter
για το φορητό από το οποιο και σας γράφω τώρα. Πρέπει να
ομολογήσω ότι δεν το περίμενα να μπορώ να γράφω από τον
κάτω όροφο. Στην αρχή απλά το είχα στήσει στα 4 μέτρα και
το σκεφτόμουν να μετακινηθώ μακρύτερα, μπας και χαλάσει
η σύνδεση. Τελικά, τα κατάφερα και πήγα κάτω. Είναι σαν
να μην έχω μετακινηθεί καθόλου. Πραγματικά εντυπωσιακό!
Λοιπόν αυτά γιατί πέρασε και η ώρα και δεν την παλεύω.
Είμαι μπροστά σε ένα pc από τις 9 και η κούραση αρχίζει
να υπερισχύει του ενθουσιασμού...
Καλό βράδυ
για άλλη μια φορά ειμαστε στην εκπομπή μας,
Δυνατά και Ελληνικά... εεε συγνώμη αυτό είναι από την tv..
Τελικα έχω διαπιστώσει ότι μόνο όταν έχεις πολύ ελέυθερο χρόνο
στην διάθεσή σου μπορείς να κάθεσαι και να βλέπεις τέτοιου είδους
εκπομπές. Το ξέρω αυτό από τις μέρες μου στο στρατό. Κατά τις 3
το πολύ ήμουν στο σπίτι και αν δεν είχα κανονίσει για μπάνιο,
θα την έπεφτα για ύπνο, μετά θα ξυπνούσα, και αν δεν πήγαινα
για καφέ, θα καθόμουν να δω κανα Λιακόπουλο... τι ωραίες
εποχές. Ανέμελες.. όχι όπως τώρα..
Τι και αν έφτασα σπίτι κατα τις 9 και τέταρτο. Κάθησα, έφαγα
και μετά έστεισα τον πρώτο μου wireless router! Μαζί με τον
ρουτερακο, σετάκι δηλαδή, πήρα και ένα wireless usb adapter
για το φορητό από το οποιο και σας γράφω τώρα. Πρέπει να
ομολογήσω ότι δεν το περίμενα να μπορώ να γράφω από τον
κάτω όροφο. Στην αρχή απλά το είχα στήσει στα 4 μέτρα και
το σκεφτόμουν να μετακινηθώ μακρύτερα, μπας και χαλάσει
η σύνδεση. Τελικά, τα κατάφερα και πήγα κάτω. Είναι σαν
να μην έχω μετακινηθεί καθόλου. Πραγματικά εντυπωσιακό!
Λοιπόν αυτά γιατί πέρασε και η ώρα και δεν την παλεύω.
Είμαι μπροστά σε ένα pc από τις 9 και η κούραση αρχίζει
να υπερισχύει του ενθουσιασμού...
Καλό βράδυ
13.6.06
Εν αναμονή της ματσάρας!
Γεια σας και χαρά σας!
Σήμερα δεν θα γράψω πολλά. Δεν μένει και πολύ χρόνος.. η ματσάρα
ξεκινάει σε λίγο. Βραζιλία και τα σχόλια περιττά. Κρίμα γιατί υπο ΚΣ
θα υποστήριζα την Κροατία, που την θεωρώ πολύ αξιόλογη ομάδα.
Πάλι καλά που έχουμε και τους πρώην Γιουγκοσλάβους να μας
εκπροσωπούν και στο ποδόσφαιρο γιατί αν περιμέναμε από τους
δικούς μας..
Η προηγούμενη βδομάδα ήταν πραγματικά ΠΟΛΥ δύσκολη.. 70+ ώρες
συμπλήρωσα στην εταιρία. Είμαι πλέον για τα καλά CAMEνΟς, (
οι γνώστες (βλ. javapapo ) γνωρίζουν τι γίνεται και δεν θέλω να
επεκαταθώ γιατί θα πικραθώ περισσότερο.
Πρωταθλήτες στην εργασία οι έλληνες λένε οι στατιστικές και πλέον
δεν μπορώ να πω το αντίθετο αφού τα λούζομαι καθημερινά. Έχουμε
καταντήσει οι Κινέζοι της Ευρώπης..
Λοιπόν, αντε και καλά γκολάκια...
Σήμερα δεν θα γράψω πολλά. Δεν μένει και πολύ χρόνος.. η ματσάρα
ξεκινάει σε λίγο. Βραζιλία και τα σχόλια περιττά. Κρίμα γιατί υπο ΚΣ
θα υποστήριζα την Κροατία, που την θεωρώ πολύ αξιόλογη ομάδα.
Πάλι καλά που έχουμε και τους πρώην Γιουγκοσλάβους να μας
εκπροσωπούν και στο ποδόσφαιρο γιατί αν περιμέναμε από τους
δικούς μας..
Η προηγούμενη βδομάδα ήταν πραγματικά ΠΟΛΥ δύσκολη.. 70+ ώρες
συμπλήρωσα στην εταιρία. Είμαι πλέον για τα καλά CAMEνΟς, (
οι γνώστες (βλ. javapapo ) γνωρίζουν τι γίνεται και δεν θέλω να
επεκαταθώ γιατί θα πικραθώ περισσότερο.
Πρωταθλήτες στην εργασία οι έλληνες λένε οι στατιστικές και πλέον
δεν μπορώ να πω το αντίθετο αφού τα λούζομαι καθημερινά. Έχουμε
καταντήσει οι Κινέζοι της Ευρώπης..
Λοιπόν, αντε και καλά γκολάκια...
29.5.06
Πάει να γίνει συνήθεια...
Για χαρα ξανα,
μόλις μια μέρα πέρασε, τελικά άσχημα πράγματα μπορεί να σου
συμβαίνουν αν κάθεσαι σπίτι και έχεις Internet. Για π.χ. μπορεί να
κάθεσαι και να γράφεις στο blog σου.. Μου φαίνεται περίεργο πάντως
που τον τελευταίο καιρό έχω γράψει τα πράγματα που δεν έχω γράψει
σε ένα ολόκληρο εξάμηνο. Χαλάω μου φαίνεται.
Ακούω redfm. Τελικά αποδικνύεται και γαμώ τους σταθμούς. Μπράβο.
Είχα κολήσει για μερικά χρόνια με best αλλά τελικά το μεγάλο βήμα
έχει γίνει εδώ και κανα μήνα.. Και δεν με χάλασε αφού εκεί έμαθα για
ΤΗΝ ΣΥΝΑΛΙΑ. Τελικά οφείλω να το παραδεχτώ. Ακούω πολλά είδη
μουσικής ως επί το πλείστο ξένης. Έχω παρατηρήσει όμως ότι από όλα
τα είδη αυτό στο οποίο γυρνάω ξανα είναι το ροκ. Ροκ και παλι ροκ.
Άκουγα σήμερα εν ώρα εργασίας την κομματάρα από Jethro Tull
"too old to rockiand roll to young to die" και πραγματικά ένιωσα πολύ
τυχερός που τους άκουγα. Ευτυχώς, γιατί αν πω τι έκανα εκείνη την
ώρα σίγουρα θα ξενέρωνε ο καθένας.. debuging σε κάτι actions του
struts. Όσοι δεν τα ξέρουν ας το ψάξουν στο google...
Προσπαθώ να τελειώσω εδώ και κανα μήνα ένα βιβλιαράκι του
Michael Moorcock. To Skraeling Tree. Όσοι δεν έχουν διαβάσει ποτέ
MM θα πρέπει να τους παροτρύνω να τον ξεκινήσουν. Οι ιστορίες
του είναι βασικά φανταστικές και αφορούν το λεγόμενο
"Αιώνιο Υπερμάχο" τον Elric ή κάποια μετενσάρκωση του σε κάποια
άλλη διάσταση. Τα πρώτα του βιβλία ήταν πιο φανταστικά
αλλά τα τελευταία χρόνια έχει την τάση να τις ανακατεύει με ιστορικά
γεγονότα και να αμπελοφιλοσοφεί ατελειώτα. Πολυ καλός.
Το θέμα είναι ότι πρέπει να το τελειώσω κάποια στιγμή γιατί με περιμένει
ένα μάλλον τρομερό βιβλίο του Sagan. "Στοιχειωμένος Κόσμος" λέγεται
και περιμένω να το διαβάσω πως κ πως. Thanx Mike για το δώρο. Πάντα
έλεγα ότι το καλύτερο δώρο που μπορείς να κάνεις σε κάποιον είναι
ένα βιβλίο και χαίρομαι όταν κάνω δώρο βιβλίο ή παίρνω σαν δώρα
βιβλιά. Για ένα παράξενο λόγο πάντως πολύ λίγα από τα δώρα που
έχω πάρει ever είναι βιβλία... Προβληματίζομαι...
Μιας και μιλάω για books πάντως πρέπει καποια στιγμή να πάω να
πάρω και το τελευταίο Dark Tower. Δεν ξέρω πόσοι από εδώ γουστάρετε
Stephen King. Προσωπικά τον βρίσκω πολύ fair τύπο. Αυτό που θέλεις
στο δίνει χωρίς πολλά πολλά. Στο Dark Tower (που αποτελεί και 7λογία
νομίζω) αλλάζει εντελώς γραμμή και φτιάχνει κάτι πιο φανταστικό
που πλησιάζει περισσότερο προς Clive Barker. Πραγματικά το καλύτερο
από όσα έχω διαβάσει μαζί με το Insomnia, που στηρίζεται θεματικά στην ιδέα
που αναλύεται στο DT. Πραγματικά πολύ καλή ιστορία με πολύ ψωμί
που ο King όφειλε να την αναλύσει και να την διηγηθεί στο κοινό του.
Αυτά, ώρα να διαβάσουμε και τίποτα. Γράψε γράψε θα πάθω τίποτα...
μόλις μια μέρα πέρασε, τελικά άσχημα πράγματα μπορεί να σου
συμβαίνουν αν κάθεσαι σπίτι και έχεις Internet. Για π.χ. μπορεί να
κάθεσαι και να γράφεις στο blog σου.. Μου φαίνεται περίεργο πάντως
που τον τελευταίο καιρό έχω γράψει τα πράγματα που δεν έχω γράψει
σε ένα ολόκληρο εξάμηνο. Χαλάω μου φαίνεται.
Ακούω redfm. Τελικά αποδικνύεται και γαμώ τους σταθμούς. Μπράβο.
Είχα κολήσει για μερικά χρόνια με best αλλά τελικά το μεγάλο βήμα
έχει γίνει εδώ και κανα μήνα.. Και δεν με χάλασε αφού εκεί έμαθα για
ΤΗΝ ΣΥΝΑΛΙΑ. Τελικά οφείλω να το παραδεχτώ. Ακούω πολλά είδη
μουσικής ως επί το πλείστο ξένης. Έχω παρατηρήσει όμως ότι από όλα
τα είδη αυτό στο οποίο γυρνάω ξανα είναι το ροκ. Ροκ και παλι ροκ.
Άκουγα σήμερα εν ώρα εργασίας την κομματάρα από Jethro Tull
"too old to rockiand roll to young to die" και πραγματικά ένιωσα πολύ
τυχερός που τους άκουγα. Ευτυχώς, γιατί αν πω τι έκανα εκείνη την
ώρα σίγουρα θα ξενέρωνε ο καθένας.. debuging σε κάτι actions του
struts. Όσοι δεν τα ξέρουν ας το ψάξουν στο google...
Προσπαθώ να τελειώσω εδώ και κανα μήνα ένα βιβλιαράκι του
Michael Moorcock. To Skraeling Tree. Όσοι δεν έχουν διαβάσει ποτέ
MM θα πρέπει να τους παροτρύνω να τον ξεκινήσουν. Οι ιστορίες
του είναι βασικά φανταστικές και αφορούν το λεγόμενο
"Αιώνιο Υπερμάχο" τον Elric ή κάποια μετενσάρκωση του σε κάποια
άλλη διάσταση. Τα πρώτα του βιβλία ήταν πιο φανταστικά
αλλά τα τελευταία χρόνια έχει την τάση να τις ανακατεύει με ιστορικά
γεγονότα και να αμπελοφιλοσοφεί ατελειώτα. Πολυ καλός.
Το θέμα είναι ότι πρέπει να το τελειώσω κάποια στιγμή γιατί με περιμένει
ένα μάλλον τρομερό βιβλίο του Sagan. "Στοιχειωμένος Κόσμος" λέγεται
και περιμένω να το διαβάσω πως κ πως. Thanx Mike για το δώρο. Πάντα
έλεγα ότι το καλύτερο δώρο που μπορείς να κάνεις σε κάποιον είναι
ένα βιβλίο και χαίρομαι όταν κάνω δώρο βιβλίο ή παίρνω σαν δώρα
βιβλιά. Για ένα παράξενο λόγο πάντως πολύ λίγα από τα δώρα που
έχω πάρει ever είναι βιβλία... Προβληματίζομαι...
Μιας και μιλάω για books πάντως πρέπει καποια στιγμή να πάω να
πάρω και το τελευταίο Dark Tower. Δεν ξέρω πόσοι από εδώ γουστάρετε
Stephen King. Προσωπικά τον βρίσκω πολύ fair τύπο. Αυτό που θέλεις
στο δίνει χωρίς πολλά πολλά. Στο Dark Tower (που αποτελεί και 7λογία
νομίζω) αλλάζει εντελώς γραμμή και φτιάχνει κάτι πιο φανταστικό
που πλησιάζει περισσότερο προς Clive Barker. Πραγματικά το καλύτερο
από όσα έχω διαβάσει μαζί με το Insomnia, που στηρίζεται θεματικά στην ιδέα
που αναλύεται στο DT. Πραγματικά πολύ καλή ιστορία με πολύ ψωμί
που ο King όφειλε να την αναλύσει και να την διηγηθεί στο κοινό του.
Αυτά, ώρα να διαβάσουμε και τίποτα. Γράψε γράψε θα πάθω τίποτα...
28.5.06
Week end στις παραλίες
Καλησπέρα,
χθες και σήμερα έλιωσα στα μπάνια. Πολύ μπάνιο και πολύ ήλιος.
Πραγματικά με χτύπησε στο κεφάλι. Γενικά είμαι Οκ δεν πολυ-κάηκα
αν εξαιρέσεις τον σβέρκο και λίγο την πλάτη. Κατα τα άλλα είμαι καλά.
Λοιπόν, το ΣΚ είχε δύο σκέλη. Το πρώτο λέγεται μονοήμερη στην Β.Εύβοια.
Πολύ καλή βόλτα αλλά αρκετά κουραστικό αν δεν μείνεις εκεί για βράδυ.
Εγώ ξεκίνησα να κάνω μπάνιο στην Δάφνη και κατέληξα στον Αι Γιάννη
τον Ρώσο και από εκεί στην Αγία Άννα για καφέ. Από εκεί πίσω στην Αθήνα.
Και όλα αυτά σε ένα 12ωρο.. Δεν είναι κακό έτσι; Η αλήθεια είναι πως είχα
πάει απροετοίμαστος για διανυκτέρευση, μόνο για μπανάκι αλλά επειδή
υπάρχει μια έμφυτη τάση να "τα κάνω βενζίνες" όπως έλεγε και ο αδερφός
της κολητής μου, κατέληξα να κάνω ένα μικρό γύρο της βορειο κεντρικής
Εύβοιας. Καταπληκτικό μέρος. Ευχαριστώ τον συνάδελφο από δουλειά
για τα hints!
Σήμερα επέλεξα την πατροπαράδοτη συνταγή: Λούτσα και για την ακρίβεια
Χαμολιά. Φαντάζομαι όλοι ξέρετε την Λούτσα (Αρτέμιδα) όπως την λεμε εμείς
εδώ. Πόσοι όμως ξέρετε την Χαμολιά; Φαντάζομαι όχι και πολλοί. Όσοι λοιπόν
ΔΕΝ την ξέρετε κάνετε πολύ άσχημα γιατί αποτελεί μια από τις καλυτερες
επιλογές. Βράχια και βαθιά νερά την κάνουν απρόσιτη στον πολύ τον κόσμο
με αποτέλεσμα να είναι καθαρή. Και αυτό πλέον σπανίζει στις παραλίες της
Αττικής. Λοιπόν πέρασα το 5ωράκι μου εκεί σήμερα μια χαρά.
Το αποτέλεσμα ήταν ένα ψιλοκαψιματάκι αλλά ευτυχώς όχι πολύ σοβαρό..
Και τι κάνουμε μετά; Περιμένουμε να περάσει και αυτή η βδομάδα. Αύριο
δουλειά, οι ίδιες ξινισμένες φάτσες ο ίδιος ξενέρωτος δευτεριάτικος καφές...
Φαντάζομαι τα ξέρετε και εσείς.
Μετά από αυτή την βδομάδα μπαίνουμε πλέον σε άλλους ρυθμούς, ρυθμούς
Roger Waters!!! Ναι έρχεται και έχω κλείσει τα εισητηριάκια. Όνειρο πολλών
χρόνων γίνεται πραγνατικότητα. (Οκ μεγάλε χαλάρωσε!). Εντάξει δεν έγινε και
τίποτα που θα έρθει ο αρχηγός των Pink Floyd... Σταματάω τα σχόλια για τον
τύπο που (συν)έγραψε το Wall, το Dark Side, το Final Cut, το Wish U Were Here
... Κρίμα που το συγκρότημα δεν παίζει πια μαζί. Κρίμα γιατί η κιθάρα του David
Gimour είναι απαραίτητο συστατικό μιας ατμοσφαιρικής συναυλίας.
In any case θα περάσουμε τέλεια (ευτυχώς που o Waters είναι αρκετά σοβαρός
και δεν ανεβαίνει σε φοινικόδεντρα! χαχαχαχαχα)
Αντε καλό βράδυ
χθες και σήμερα έλιωσα στα μπάνια. Πολύ μπάνιο και πολύ ήλιος.
Πραγματικά με χτύπησε στο κεφάλι. Γενικά είμαι Οκ δεν πολυ-κάηκα
αν εξαιρέσεις τον σβέρκο και λίγο την πλάτη. Κατα τα άλλα είμαι καλά.
Λοιπόν, το ΣΚ είχε δύο σκέλη. Το πρώτο λέγεται μονοήμερη στην Β.Εύβοια.
Πολύ καλή βόλτα αλλά αρκετά κουραστικό αν δεν μείνεις εκεί για βράδυ.
Εγώ ξεκίνησα να κάνω μπάνιο στην Δάφνη και κατέληξα στον Αι Γιάννη
τον Ρώσο και από εκεί στην Αγία Άννα για καφέ. Από εκεί πίσω στην Αθήνα.
Και όλα αυτά σε ένα 12ωρο.. Δεν είναι κακό έτσι; Η αλήθεια είναι πως είχα
πάει απροετοίμαστος για διανυκτέρευση, μόνο για μπανάκι αλλά επειδή
υπάρχει μια έμφυτη τάση να "τα κάνω βενζίνες" όπως έλεγε και ο αδερφός
της κολητής μου, κατέληξα να κάνω ένα μικρό γύρο της βορειο κεντρικής
Εύβοιας. Καταπληκτικό μέρος. Ευχαριστώ τον συνάδελφο από δουλειά
για τα hints!
Σήμερα επέλεξα την πατροπαράδοτη συνταγή: Λούτσα και για την ακρίβεια
Χαμολιά. Φαντάζομαι όλοι ξέρετε την Λούτσα (Αρτέμιδα) όπως την λεμε εμείς
εδώ. Πόσοι όμως ξέρετε την Χαμολιά; Φαντάζομαι όχι και πολλοί. Όσοι λοιπόν
ΔΕΝ την ξέρετε κάνετε πολύ άσχημα γιατί αποτελεί μια από τις καλυτερες
επιλογές. Βράχια και βαθιά νερά την κάνουν απρόσιτη στον πολύ τον κόσμο
με αποτέλεσμα να είναι καθαρή. Και αυτό πλέον σπανίζει στις παραλίες της
Αττικής. Λοιπόν πέρασα το 5ωράκι μου εκεί σήμερα μια χαρά.
Το αποτέλεσμα ήταν ένα ψιλοκαψιματάκι αλλά ευτυχώς όχι πολύ σοβαρό..
Και τι κάνουμε μετά; Περιμένουμε να περάσει και αυτή η βδομάδα. Αύριο
δουλειά, οι ίδιες ξινισμένες φάτσες ο ίδιος ξενέρωτος δευτεριάτικος καφές...
Φαντάζομαι τα ξέρετε και εσείς.
Μετά από αυτή την βδομάδα μπαίνουμε πλέον σε άλλους ρυθμούς, ρυθμούς
Roger Waters!!! Ναι έρχεται και έχω κλείσει τα εισητηριάκια. Όνειρο πολλών
χρόνων γίνεται πραγνατικότητα. (Οκ μεγάλε χαλάρωσε!). Εντάξει δεν έγινε και
τίποτα που θα έρθει ο αρχηγός των Pink Floyd... Σταματάω τα σχόλια για τον
τύπο που (συν)έγραψε το Wall, το Dark Side, το Final Cut, το Wish U Were Here
... Κρίμα που το συγκρότημα δεν παίζει πια μαζί. Κρίμα γιατί η κιθάρα του David
Gimour είναι απαραίτητο συστατικό μιας ατμοσφαιρικής συναυλίας.
In any case θα περάσουμε τέλεια (ευτυχώς που o Waters είναι αρκετά σοβαρός
και δεν ανεβαίνει σε φοινικόδεντρα! χαχαχαχαχα)
Αντε καλό βράδυ
21.5.06
We are the winners, of Eurovision
Τελικά έπρεπε να συμβεί και αυτό, (για να γράψω και εγώ
τίποτα - σε 6 μήνες έχω γράψει τρεις φορές όλες κ όλες)
Δεν μπορούσα να πιστέψω πως το όλο σκηνικό της Eurovision
είχε τόσο μεγάλη απήχηση στον κόσμο και ειδικά στην Ελλάδα,
ώστε να το ανάγουμε σε ένα γεγονός τόσο μεγάλης σημασίας - εθνικής!
Προσωπικά πάντα με άφηνε παγερά αδιάφορο αλλά αναγκάζομαι
να το βλέπω λογο παρέας.
Όλα είχαν στηθεί όπως έπρεπε...
1. Το πασίγνωστο όνομα θα ερμήνευε... (με την διεθνή καριέρα
μην το ξεχνάμε αυτό)
2. Ο πασίγνωστος και πάντα πρωτότυπος συνθέτης είχε δημιουργήσει...
3. Ο μεγάλος μόδιστρος είχε σχεδιάσει...
4. Οι πανέμορφοι παρουσιαστές είχαν μάθει τις ατάκες τους...
4. Οι μεγάλη φιέστα είχε οργανωθεί...
Όλα είχαν στηθεί τέλεια... Για να έρθει η μεγάλη απογοήτευση και
η χαμηλη θέση. Κάνεις δεν μπορεί να το πιστέψει πως έγινε
κάτι τέτοιο. Τα "Τέρατα κατασπάραξαν την Eurovision" είπαν τα
ΜΜΕ. Αλλά ακόμα και τα οι Lordi δεν έκαναν τίποτα άλλο από το
να χλευάσουν την διοργάνωση - πράγμα που ο κόσμος το εκτίμησε
γιατί εν τέλει πολύς λόγος ρε παιδιά για 20 ζευγάρια μπούτια.
Ωραία τα μπούτια δεν λέω αλλα έλεος ρε παιδια.
Και όταν έβλεπα τις ενδιάμεσες - αξιόλογες κατα τα άλλα -
εκδηλώσεις με αναφορές στην αρχαία τραγωδία, και στην καλή
λαική μουσική μόνο να γελάσω μπορούσα. Εντελώς άσχετες με το
ψευτο-ποπ χαρακτήρα του διαγωνισμού.
Τι το θες να προβάλεις την εθνική σου κληρονομιά όταν το τραγούδι
που σε εκπροσωπεί ειναι στα αγγλικά. Αλλά αυτό είναι αναμενόμενο
όταν η αντίφαση έχει γίνει το βασικό χαρακτηριστικό του σύγχρονου
Έλληνα.
Jezuzzzzzzz.................
Αλλα οι Lordi και ειδικά το άλλο το συγκροτημα από την Λιθουανία
νομίζω ήταν όλα τα λεφτά. Οι τύποι πραγματικά πιάσαν το αστείο του
διαγωνισμού και για αυτό τους θεωρώ τους άτυπους νικητές.
Φανταστείτε πόσο κόστισε στην Λιθουανία αυτό το τραγούδι και πόσο
κόστισε σε μας το δικό μας. Απότι μαθαίνω οι τυπάδες
θέλανε από καιρό να έρθουν στην Ελλάδα για διακοπές οπότε με την
Eurovision ήρθαν και τσαμπέ! Και όχι μονο αυτό αλλά βγήκαν και 6οι!
Η εκ των έσω κατάρευση του συστήματος είναι πραγματικότητα.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο διαγωνισμός sucks και αποδείκτηκε
αυτό από τους τυπάδες. Αυτό που πραγματικά γουστάρουν όλοι και
έχει καταντήσει η ουσία δεν είναι η μουσική αλλά οι βαθμολογία στο
τέλος. Είναι σαν να βλέπω ένα μίνι πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σε
fast forward. Όλοι παθιάζονται στο τέλος..
Γι'αυτό έχω να κάνω μια πρόταση. Να κάνουν και από σε άλλες
ηπείρους τέτοιους διαγωνισμούς. Κάι οι νικητές να βγαίνουν στην
GlobalVision όπου θα ψηφίζεται το καλύτερο τραγούδι παγκοσμίως.
Περίεργο που δεν το έχουν σκεφτεί ακόμα...
Αντε γεια,
και καλά μπάνια - εγώ πάντως το έκανα το πρώτο σήμερα
τίποτα - σε 6 μήνες έχω γράψει τρεις φορές όλες κ όλες)
Δεν μπορούσα να πιστέψω πως το όλο σκηνικό της Eurovision
είχε τόσο μεγάλη απήχηση στον κόσμο και ειδικά στην Ελλάδα,
ώστε να το ανάγουμε σε ένα γεγονός τόσο μεγάλης σημασίας - εθνικής!
Προσωπικά πάντα με άφηνε παγερά αδιάφορο αλλά αναγκάζομαι
να το βλέπω λογο παρέας.
Όλα είχαν στηθεί όπως έπρεπε...
1. Το πασίγνωστο όνομα θα ερμήνευε... (με την διεθνή καριέρα
μην το ξεχνάμε αυτό)
2. Ο πασίγνωστος και πάντα πρωτότυπος συνθέτης είχε δημιουργήσει...
3. Ο μεγάλος μόδιστρος είχε σχεδιάσει...
4. Οι πανέμορφοι παρουσιαστές είχαν μάθει τις ατάκες τους...
4. Οι μεγάλη φιέστα είχε οργανωθεί...
Όλα είχαν στηθεί τέλεια... Για να έρθει η μεγάλη απογοήτευση και
η χαμηλη θέση. Κάνεις δεν μπορεί να το πιστέψει πως έγινε
κάτι τέτοιο. Τα "Τέρατα κατασπάραξαν την Eurovision" είπαν τα
ΜΜΕ. Αλλά ακόμα και τα οι Lordi δεν έκαναν τίποτα άλλο από το
να χλευάσουν την διοργάνωση - πράγμα που ο κόσμος το εκτίμησε
γιατί εν τέλει πολύς λόγος ρε παιδιά για 20 ζευγάρια μπούτια.
Ωραία τα μπούτια δεν λέω αλλα έλεος ρε παιδια.
Και όταν έβλεπα τις ενδιάμεσες - αξιόλογες κατα τα άλλα -
εκδηλώσεις με αναφορές στην αρχαία τραγωδία, και στην καλή
λαική μουσική μόνο να γελάσω μπορούσα. Εντελώς άσχετες με το
ψευτο-ποπ χαρακτήρα του διαγωνισμού.
Τι το θες να προβάλεις την εθνική σου κληρονομιά όταν το τραγούδι
που σε εκπροσωπεί ειναι στα αγγλικά. Αλλά αυτό είναι αναμενόμενο
όταν η αντίφαση έχει γίνει το βασικό χαρακτηριστικό του σύγχρονου
Έλληνα.
Jezuzzzzzzz.................
Αλλα οι Lordi και ειδικά το άλλο το συγκροτημα από την Λιθουανία
νομίζω ήταν όλα τα λεφτά. Οι τύποι πραγματικά πιάσαν το αστείο του
διαγωνισμού και για αυτό τους θεωρώ τους άτυπους νικητές.
Φανταστείτε πόσο κόστισε στην Λιθουανία αυτό το τραγούδι και πόσο
κόστισε σε μας το δικό μας. Απότι μαθαίνω οι τυπάδες
θέλανε από καιρό να έρθουν στην Ελλάδα για διακοπές οπότε με την
Eurovision ήρθαν και τσαμπέ! Και όχι μονο αυτό αλλά βγήκαν και 6οι!
Η εκ των έσω κατάρευση του συστήματος είναι πραγματικότητα.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο διαγωνισμός sucks και αποδείκτηκε
αυτό από τους τυπάδες. Αυτό που πραγματικά γουστάρουν όλοι και
έχει καταντήσει η ουσία δεν είναι η μουσική αλλά οι βαθμολογία στο
τέλος. Είναι σαν να βλέπω ένα μίνι πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σε
fast forward. Όλοι παθιάζονται στο τέλος..
Γι'αυτό έχω να κάνω μια πρόταση. Να κάνουν και από σε άλλες
ηπείρους τέτοιους διαγωνισμούς. Κάι οι νικητές να βγαίνουν στην
GlobalVision όπου θα ψηφίζεται το καλύτερο τραγούδι παγκοσμίως.
Περίεργο που δεν το έχουν σκεφτεί ακόμα...
Αντε γεια,
και καλά μπάνια - εγώ πάντως το έκανα το πρώτο σήμερα
31.10.05
Trip to salonica....
Λοιπόν,
είμουν ένας από τους τυχερούς - άτυχους του τριημέρου. Αν και πιστεύω ότι οι περισσότεροι με καταλαβαίνουν θα περιγράψω και σε όσους δεν με πιάνουν με την πρώτη τι εννοώ με την λέξη άτυχος. Bασικά όχι άτυχος όσο ηλίθιος γιατί πίστεψα ότι θα μπορούσα να βολτάρω σαν άνθρωπος στην όμορφη συμπροτεύουσα και να πιω το καφεδάκι μου "δίπλα δε σι" όπως λένε κ οι εγγλέζοι κυριακάτικα. Ευτυχώς όχι μόνο το ήπια το καφεδάκι, αλλά το ευχαριστήθηκα κιόλας. Κόσμος, θάλασσα και καλή παρέα σε ένα καθαρά φθινοπωρινό σκηνικό. Αφού λοιπόν ρούφηξα τις τζούρες μου είπα κ γω να ξεκινήσω σαν άνθρωπος. Ώρα 12η μεσημεριανή. Όλα καλά μέχρι εδώ. Ξεκινάω, προχωράω κυριλέ, κίνηση κανονική για εθνική και επιστροφή από τριήμερο. Μια χαρά. Δυστυχώς λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο. Λίγο μετά την Λάρισσα άρχισε η μεγάλη ταλαιπωρία... 1 ώρα έφαγα κ Τέμπη δεν είχα δει.. με κάτι παρακάμψεις κατάφερα να τα δω. Η κίνηση ήταν πλέον αυξημένη αλλά το πράγμα πήγαινε. "Λές;;;" αναρρωτιέμαι. "Μπα, στον Αγιο Κωνσταντίνο θα πήξουμε κ πάλι" έλεγα από μέσα μου... δυστυχώς βγήκα ψέυτικος.. γιατί το μεγάλο πήξιμο το έφαγα πριν κ μετά την Στυλίδα. Με το που ξεκίνησε ο παλιός δρόμος κ τα έργα διαπλάτυνσης ξεκίνησε πάλι η αργοπορεία. Πρώτη δευτέρα και πολλά αυτοκίνητα άρχισαν να μένουν. Άλλοι άρχισαν να παρκάρουν στα πάρκινγκ, χαμός. Κατανοητό. Είχαν περάσει 5 ώρες κ δεν είχα φτάσει ακόμα Λαμία!!! Τέτοιο πράγμα δεν έχω ξαναδεί. Τέλος πάντων, περνάμε Λαμία με τα χίλια ζόρια, περνάμε από Καμένα Βούρλα (παράκαμψη από κέντρο...) περνάμε από Άγιο Κωνσταντίνο (που όλως παραδώξως τα πράγματα ήταν πολύ καλά) και το καταραμένο πέταλο και μπαίνουμε στην μεγάλη ευθέια για Αθήνα. Σταθερή ροή με αυτοκινήτων με 100 χαω. Και ήμαρτον είχα τον τυπάκο με το Cayene να έχει κολήσει πίσω μου κ να ανάβει φώτα!! Ήμαρτον ρε μάγκα. Mercy ρεεεε.. Πιάνει κ βροχή... Κ γαμώ τα σενάρια. Ο τύπος εκεί.. Μην πολυλογώ τρώμε κ ένα τελευταίο κόλημα πριν την Βαρυμπόμπη λόγω καραμπόλας και φτάνω σπίτι 20.00 ακριβώς. Για ένα ταξίδι που συνήθως μου παίρνει κανα 5μισάωρο το πολύ.
Δεν λέω όλοι φταίμε. Αλλά ρε μεγάλε, φτιάξε τους κωλοδρόμους. Τόσα λεφτά έχουν πέσει σε αυτή την κωλοχώρα. Φτιάξε τίποτα... Και όσοι βγαίνουμε στους δρόμους ας μην νομίζουμε ότι είμαστε ο "Μπίλι δε κινγκ οφ δε ροαντ"... και αυτό πάει ειδικά στους τζιπάτους.
...end of transmssion
είμουν ένας από τους τυχερούς - άτυχους του τριημέρου. Αν και πιστεύω ότι οι περισσότεροι με καταλαβαίνουν θα περιγράψω και σε όσους δεν με πιάνουν με την πρώτη τι εννοώ με την λέξη άτυχος. Bασικά όχι άτυχος όσο ηλίθιος γιατί πίστεψα ότι θα μπορούσα να βολτάρω σαν άνθρωπος στην όμορφη συμπροτεύουσα και να πιω το καφεδάκι μου "δίπλα δε σι" όπως λένε κ οι εγγλέζοι κυριακάτικα. Ευτυχώς όχι μόνο το ήπια το καφεδάκι, αλλά το ευχαριστήθηκα κιόλας. Κόσμος, θάλασσα και καλή παρέα σε ένα καθαρά φθινοπωρινό σκηνικό. Αφού λοιπόν ρούφηξα τις τζούρες μου είπα κ γω να ξεκινήσω σαν άνθρωπος. Ώρα 12η μεσημεριανή. Όλα καλά μέχρι εδώ. Ξεκινάω, προχωράω κυριλέ, κίνηση κανονική για εθνική και επιστροφή από τριήμερο. Μια χαρά. Δυστυχώς λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο. Λίγο μετά την Λάρισσα άρχισε η μεγάλη ταλαιπωρία... 1 ώρα έφαγα κ Τέμπη δεν είχα δει.. με κάτι παρακάμψεις κατάφερα να τα δω. Η κίνηση ήταν πλέον αυξημένη αλλά το πράγμα πήγαινε. "Λές;;;" αναρρωτιέμαι. "Μπα, στον Αγιο Κωνσταντίνο θα πήξουμε κ πάλι" έλεγα από μέσα μου... δυστυχώς βγήκα ψέυτικος.. γιατί το μεγάλο πήξιμο το έφαγα πριν κ μετά την Στυλίδα. Με το που ξεκίνησε ο παλιός δρόμος κ τα έργα διαπλάτυνσης ξεκίνησε πάλι η αργοπορεία. Πρώτη δευτέρα και πολλά αυτοκίνητα άρχισαν να μένουν. Άλλοι άρχισαν να παρκάρουν στα πάρκινγκ, χαμός. Κατανοητό. Είχαν περάσει 5 ώρες κ δεν είχα φτάσει ακόμα Λαμία!!! Τέτοιο πράγμα δεν έχω ξαναδεί. Τέλος πάντων, περνάμε Λαμία με τα χίλια ζόρια, περνάμε από Καμένα Βούρλα (παράκαμψη από κέντρο...) περνάμε από Άγιο Κωνσταντίνο (που όλως παραδώξως τα πράγματα ήταν πολύ καλά) και το καταραμένο πέταλο και μπαίνουμε στην μεγάλη ευθέια για Αθήνα. Σταθερή ροή με αυτοκινήτων με 100 χαω. Και ήμαρτον είχα τον τυπάκο με το Cayene να έχει κολήσει πίσω μου κ να ανάβει φώτα!! Ήμαρτον ρε μάγκα. Mercy ρεεεε.. Πιάνει κ βροχή... Κ γαμώ τα σενάρια. Ο τύπος εκεί.. Μην πολυλογώ τρώμε κ ένα τελευταίο κόλημα πριν την Βαρυμπόμπη λόγω καραμπόλας και φτάνω σπίτι 20.00 ακριβώς. Για ένα ταξίδι που συνήθως μου παίρνει κανα 5μισάωρο το πολύ.
Δεν λέω όλοι φταίμε. Αλλά ρε μεγάλε, φτιάξε τους κωλοδρόμους. Τόσα λεφτά έχουν πέσει σε αυτή την κωλοχώρα. Φτιάξε τίποτα... Και όσοι βγαίνουμε στους δρόμους ας μην νομίζουμε ότι είμαστε ο "Μπίλι δε κινγκ οφ δε ροαντ"... και αυτό πάει ειδικά στους τζιπάτους.
...end of transmssion
25.10.05
Πέρασε ο καιρός...
Λοιπόν κάποια στιγμή έπρεπε να το ξεκινήσω κ το ξεκίνησα...
Έχω χρόνο μιας και περιμένω να ξεκινήσω στην νέα μου δουλειά. Μια εβδομάδα καιρό για να ξεκουραστώ είναι καλά. Όσο χρειάζεται για να μην κακομάθω. Βέβαια εκεί που ήμουν πριν δεν κουραζόμουν και τόσο πολύ. Αντιθέτως είχα όλο τον χρόνο μπροστά μου για να κάνω ένα σωρό πράγματα. Κακά τα ψέματα όμως ο στρατός είναι στρατός και όσο καλά και να περνάς στο greek army δεν παύει να αποτελεί εξαναγκασμό και τυπικότητες, οπότε τι τα θες. Καλύτερα που τελείωσε νωρίτερα. Καλά περάσαμε... σίγουρα πάντως οι καλές στιγμές ξεπερνάνε τις άσχημες. Δεν το συζητάω πάντως. Δεν ξανακάνω με τίποτα την θητεία. Πάει τελείωσε. Καιρός να προχωρήσουμε μπροστά. Καλή αρχή λοιπόν και best wishes σε όποιον τυχαίνει να διαβάζει αυτές τις γραμμές.
...end of transmission
...end of transmission
Subscribe to:
Posts (Atom)
